Λόου πόιντ

Τις τελευταίες μέρες κάτι μου συμβαίνει... δεν ξέρω τι έπαθα αλλά παραλογίζομαι. Βρε μπας και είναι η ηλικία, μπας και είναι τα πολλά χρόνια έρευνας, μπας και είναι που πήγα στα πάτρια εδάφη και έκατσα δυο βδομάδες και έδωκε μου η πυρα; Ποιός ξέρει;

Παλιά δεν μπορούσα να καταλάβω καν γιατί υπήρχαν στον κόσμο ετούτο. Μετά απλά μου προκαλούσαν μια ανατριχίλα, με το που κάποιος μου ελαλούσε οτι υπέπεσε στο αμάρτημα τούτο...εσυμπονούσα, ήθελα να βοηθήσω με κάθε τρόπο. Τα τελευταία χρόνια, οκ, επειδή εδιαδόθηκε πολλά σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας μας, άρχισα να το αποδέχομαι σαν αναγκαίο κακό και όι ότι δεν με ενοχλούσε αλλά έμαθα να είμαι ουδέτερη. Εξάλλου τζείνοι που το επέλεξαν, γούστον τους καπέλον τους, έννε;

Ε που λέτε τις τελευταίες μέρες, φλερτάρω με την ιδέα να το κάμω κι εγω! Ναι καλά ακούσατε, σκέφτομαι να το κάμω, σκέφτομαι να γραφτώ γυμναστήριο! (εξου και το λόου πόιντ στον τίτλο).  Είχα πολλές φορές δεύτερες σκέψεις στη ζωή μου και από υπαρξιακά άλλο τίποτε, αλλά νομίζω τώρα έφτασα στον πάτο, εκεί που δεν υπαρχει πιο κάτω (ηξερε τι ελάλεν ο Ζακ Στεφάνου).

Πήγα και ζήτησα πληροφορίες από το γυμναστήριο της γειτονιάς! Έφτασα τόσο χαμηλά! Ρώτησα τιμές, ζήτησα να δω τα μηχανήματα, τον χώρο τους, ερώτησα αν εχουν και αερομπικ, ζούμπα, τούμπα, γαρδούμπα και όλα τα συναφή. Νιώθω ότι απογοήτευσα τον εαυτό μου για άλλη μια φορά, δεν με αναγνωρίζω... Λαλείτε να θέλω εξορκισμό;

Η πρώτη φιλενάδα

Μετακόμισα πρόσφατα στην περιέργη αυτή χώρα που λέγεται Βέλγιο... Έτσι όπως όλοι, μόλις μετακομίσεις σε καινούρια χώρα και αρχίσεις καινούρια δουλειά δεν έχεις τον κύκλο που είχες. Πρέπει να αρχίσεις που την αρχή, όπως την πρώτη μέρα στο σχολείο. Τούτο είναι λίγο ψυχοφθόρο ειδικά αν είσαι μιας κάποιας ηλικίας, δουλεύεις πολλές ώρες και αλλάζεις χώρες συχνά.

Πριν μερικές εβδομάδες που λέτε είχα ένα φοβερό πονοκέφαλο, βρε τι κομπρέσες, τι παρακεταμόλες, τι τσάγια... τίποτε. Έτσι έππεσα να κοιμηθώ με την ελπίδα ότι εννα μου περάσει. Είχα πέσει σε ένα μίνι λήθαργο όταν άκουσα βήματα μέσα στο σπίτι. Λαλώ στην αρχή, εν η ιδέα μου, εν που τα πολλά τα χάπια. Μετά από λίγο ακούω ξανά κάποιον να κατεβαίνει τις σκάλες (ναι έχει σκάλες το διαμέρισμα μου αλλά εν μονάρι). Λαλώ ρε μαγιόλα, έχασες τον τέλεια, φαντάζεσαι φανταστικά φαντάσματα, πρέπει να κόψεις τα πολλά Dateline, και εξανατέζαρα.

Μετά που κανένα δεκάλεπτο, νιώθω κάποιον πάνω στο κρεβάτι μου! Έπαθα πανικό και αποφάσισα να ανοίξω τα μάτια μου και όποιον πάρει ο χάρος. Ανοίγει το μάτι γαρίδα και θωρώ μιαν κάττα να με θωρεί μέσα στα μαθκία. Ένοιωσα μιαν απέραντη ανακούφιση που δεν ήταν κανένας κουκουλοφόρος βιαστής αλλά και ένα θυμό προς την κάττα που εισεβαλε στο χωρο μου ακάλεστη! Αμαρτία μου ξομολοημένη εσκέφτηκα να γίνω γατοκτόνος αλλά ας όψεται η καλή μου η φιλόζωη καρκιά!

Λαλώ της: Κόρη μα τι κάμνεις δαμέ, πόθεν εμπήκες;
Λαλεί μου: Νιάουυυυ!
Ε που εκείνη την ημέρα μου έκλεψε την καρδιάν... Γενικά είμαι πιο πολλά dog person αλλά όλα τα τετράποδα τα αγαπώ (βλέπε προηγούμενες σχέσεις).

Κοίταξα όλα τα παράθυρα να δω από που τρύπωσε μέσα σε διαμέρισμα στον πρώτο όροφο και συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει το παράθυρο ανοικτό. Από τότε με επισκέπτεται συχνά, μερικές φορές κάμνει μου και αρμένικη βίζιτα αλλά της το συχγωρώ γιατί ήταν η πρώτη μου φιλενάδα εδω στην ξενιτία!

Να σας γνωρίσω την Κεανίτα (σίουρα εν άλλο το όνομα της αλλά για μένα είναι η Κεανίτα μου)!

Το βάπτισμα του πυρός

Σήμερα γράφω το πρώτο μου ποστ. Θα ζητήσω από το κοινό μου (2-3 μούγιες φαντάζομαι) να είναι επιεικές και τρυφερό μαζί μου. Η έμπνευση μου ήρθε διάβαζοντας το μπλοκ της Πρασινάδας,  του Άλλου Κυπραιου και του Γρις δε γρικ. Και σκέφτηκα, γιατί να μεν κάμω κι εγώ μια απόπειρα αν μη τι άλλο να μάθω να γράφω ελληνικά πάλε, επήξαμε στα γκρικλισ.

Σε αυτο το blog υπολογίζω να γράφω ότι μου κατεβεί, δεν θα έχει συγκεκριμμένη θεματολογία. Αν καταφέρω δηλαδή να συνεχίσω να γράφω μια και είμαι φοβερά ανοργάνωτο άτομο και γενικά που σου νέφκω που πάεις και δεν μπορώ να μπω εύκολα σε πρόγραμμα. Το μοναδικό πράγμα που είναι πάντα οργανωμένο στη ζωή μου είναι η ντουλάπα μου αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο ποστ από μόνο του.

Άτε, καλωσόρισα!